wycieczka do: Egipt • Sharm El Sheikh • Cleopatra Tesokkos (Sharm El Sheikh)

WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE. Między Polską a Egiptem obowiązuje ruch wizowy. Obywatel Polski może przed przyjazdem do Egiptu ubiegać się o wizę w egipskim przedstawicielstwie dyplomatycznym lub otrzymać ją na lotnisku po opłaceniu 15 USD. Dotyczy to zarówno wiz tranzytowych, jak i pobytowych. Wizy turystyczne wystawiane są na pobyt 30dniowy. Warunkiem otrzymania wizy w związku z podjęciem nauki lub wizy z prawem do pracy, zwykle na rok, jest uprzednie uzyskanie zezwolenia władz miejscowych. Paszport powinien być ważny przynajmniej
o 3 miesiące dłużej niż wiza. W razie uszkodzenia lub utraty paszportu należy zwrócić się do Wydziału Konsularnego Ambasady RP w Kairze o wydanie paszportu na powrót do kraju, a następnie wystąpić do lokalnego, egipskiego urzędu paszportowego o potwierdzenie wjazdu oraz wizę wyjazdową. Wiza ta jest ważna przez 7 dni. Osoba, która chce przedłużyć pobyt, powinna zwrócić się w tej sprawie do miejscowego urzędu paszportowego. Możliwe jest uzyskanie przedłużenia ważności wizy na 90 dni.

PRZEPISY CELNE. Każdy podróżny przy wjeździe otrzymuje deklarację celną, którą powinien starannie wypełnić i zadbać o to, aby została podstemplowana przez celnika. Brak pieczątki na deklaracji celnej może spowodować kłopoty przy wyjeździe. Egipskie przepisy celne nie odbiegają od ogólnie przyjętych przepisów europejskich. Przy wjeździe należy zgłosić np. kamerę filmową, aparat fotograficzny i inne przedmioty wartościowe przeznaczone do użytku własnego, aby uniknąć kłopotów podczas odprawy wyjazdowej. Wywóz z Egiptu bez zgody władz celnych większych ilości towarów, np. subsydiowanych leków, grozić może konfiskatą, a także wysokimi grzywnami. Nie ma ograniczeń w wywozie dewiz, jednak w przypadku pobytu turystycznego ich wartość nie może przekraczać sumy podanej w deklaracji celnej. Ograniczenia dotyczą jedynie waluty miejscowej: wywieźć można do 1000 LE. Podróżnym indywidualnym, nie objętym specjalnymi umowami, nie przysługuje zwrot podatku VAT.

PRZEPISY PRAWNE. Przemyt, obrót bądź zażywanie wszelkiego rodzaju narkotyków, w tym również marihuany, karane jest śmiercią. Za środek halucynogenny uważany jest nawet mak.

MELDUNEK. Nie ma obowiązku meldunkowego.

UBEZPIECZENIE. Obowiązkowe jest ubezpieczenie osobowe. Należy mieć na uwadze, iż firmy ubezpieczeniowe czasami kwestionują zasadność kosztów leczenia. W takim przypadku szpital może zażądać od hospitalizowanego gotówki.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Nie występują zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne na dużą skalę. Nie ma też obowiązku dokonania określonych szczepień. Jednakże przy dłuższych pobytach, zwłaszcza w południowej części kraju, zalecane są szczepienia przeciwko żółtaczce typu A i B, tężcowi, błonicy, durowi brzusznemu, febrze oraz malarii. Należy przestrzegać zasad podwyższonej ostrożności i higieny: często myć ręce, pić wodę przegotowaną lub oryginalnie butelkowaną, dokładnie myć owoce i warzywa. Poziom usług medycznych jest bardzo zróżnicowany. Obok stosunkowo licznych bardzo drogich przychodni i szpitali o uznanej renomie międzynarodowej funkcjonuje sieć publicznych zakładów opieki zdrowotnej, rażąco odbiegających poziomem usług od norm europejskich. Koszt standardowej wizyty lekarskiej wynosi 20–40 USD, a koszt jednodniowego pobytu w szpi­talu, bez specjalistycznych zabiegów – 100–300 USD. Brak własnych środków finansowych jest równoznaczny z niemożnością skorzystania z jakiejkolwiek opieki lekarskiej.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. Można wystąpić o wydanie egipskiego prawa jazdy na podstawie polskiego dokumentu.

PODRÓŻOWANIE PO KRAJU. Zasadniczo nie ma ograniczeń, jednak są miejsca niedostępne dla obcokrajowców (np. strefy wojskowe). Generalnie zaleca się podróżowanie po szlakach turystycznych, chronionych przez policję turystyczną.

BEZPIECZEŃSTWO. Sytuacja w Iraku i generalnie niestabilne uwarunkowania procesu bliskowschodniego wywierają pośrednio negatywny wpływ na bezpieczeństwo całego regionu, w tym Egiptu. Wszystkie wycieczki autokarowe w czasie podróży po Egipcie eskortowane są przez policję, a utrzymywanie przez władze szczególnych środków ostrożności jest następstwem zamachów terrorystycznych, do jakich doszło jeszcze w latach dziewięćdziesiątych. Mimo to po kilkuletniej przerwie w 2004 r. dokonano zamachów bombowych na Synaju w pobliżu granicy z Izraelem, a w 2005 r. doszło do spektakularnych ataków terrorystycznych w Kairze oraz do największej z dotychczasowych serii zamachów w licznie odwiedzanej przez turystów zagranicznych miejscowości wypoczynkowej Szarm El-Szejk. W zamachach tych zginęły 64 osoby, a około 200 zostało rannych. Chociaż władze egipskie poczyniły dodatkowe kroki w celu zapewnienia bezpieczeństwa, nie można jednak wykluczyć ewentualnej eskalacji działań terrorystycznych. Z tego względu zalecana jest ostrożność oraz ścisłe stosowanie się do miejscowych przepisów i instrukcji służb policyjnych. Nie ma szczególnych zagrożeń przestępczością, w ostatnich latach jednak znacznie wzrosła liczba kradzieży kieszonkowych. Coraz częstsze są także zuchwałe napady rabunkowe w dzielnicach biedoty. Za przestępstwa wymierzane są surowe kary (dotyczy to także obcokrajowców), najczęściej w trybie doraźnym, na podstawie regulacji obowiązującego w Egipcie od 1981 r. stanu wyjątkowego.

RELIGIA, OBYCZAJE. W Egipcie nie obowiązują szczególne rygory obyczajowe. Należy jednak zwrócić uwagę na ubiór. Noszenie poza rejonami turystycznymi krótkich spódnic, szortów i strojów plażowych jest uznawane za niestosowne. Nie wolno fotografować obiektów wojskowych, rezydencji dostojników państwowych, a także mostów ani portów.

PRZYDATNE INFORMACJE:
• Dla turystów klimat Egiptu może być uciążliwy. W lecie temperatury dochodzą do 55 st. C w cieniu. Duża różnica temperatur między dniem a nocą oraz klimatyzacja w hotelach i autobusach są częstą przyczyną przeziębień. Należy unikać kąpieli w kanałach i jeziorach.
• Dniami urzędowo wolnymi od pracy są piątek i sobota, chociaż obecność w Egipcie 12milionowej mniejszości chrześcijańskiej sprawia, że również w niedzielę mogą być trudności z załatwieniem spraw w urzędach, zwłaszcza lokalnych. W niepełnym wymiarze urzędy pracują też w okresie świętego miesiąca ramadan.
• Sklepy są czynne 7 dni w tygodniu, a wiele z nich, szczególnie w Kairze i Aleksandrii, przez całą dobę.

Źródło MSZ