wycieczka do: Portugalia • Algarve • Dunamar

PRZEPISY WJAZDOWE. Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej/ Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Dokumentem podróży uprawniającym do bezwizowego wjazdu i pobytu (niezależnie od jego celu) na terytorium Republiki Portugalskiej do 90 dni jest paszport bądź dowód osobisty (starego i nowego wzoru). Przed wyjazdem należy się upewnić, czy dokument jest w wystarczająco dobrym stanie technicznym i pozwala na stwierdzenie tożsamości (szczególną uwagę w przypadku starszych, książeczkowych dowodów osobistych należy zwrócić na aktualność zdjęcia). W Regionach Autonomicznych Madery i Azorów obowiązują takie same zasady wjazdu, pobytu i opieki zdrowotnej jak w części kontynentalnej terytorium Portugalii. Ograniczenia swobodnego przemieszczania się i pobytu mogą mieć miejsce jedynie z uwagi na zasady polityki bezpieczeństwa i zdrowia publicznego. Dodatkowe informacje w wersji elektronicznej są dostępne na stronie internetowej MSZ: www.msz.gov.pl w dziale Informacje konsularne – „Informacje dla obywateli polskich wyjeżdżających do innych krajów Unii Europejskiej”.
Z dniem 30 kwietnia 2006 r. (zgodnie z Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2004/38/WE z 29 kwietnia 2004 r.) w przypadku pobytu nie przekraczającego trzech miesięcy obywatele UE uzyskują prawo pobytu w innym państwie członkowskim bez żadnych dodatkowych warunków i formalności poza koniecznością posiadania ważnego dowodu tożsamości lub paszportu. Prawo swobodnego przemieszczania się i pobytu uzyska też członek rodziny obywatela UE nie mający unijnego obywatelstwa, niezależnie od jego przynależności państwowej.
Pobyt powyżej 90 dni. Prawo pobytu na okres przekraczający trzy miesiące uzyskują obywatele UE:
• zatrudnieni lub prowadzący działalność gospodarczą w goszczącym państwie członkowskim;
• mający wystarczające środki utrzymania dla siebie i członków swojej rodziny, aby nie stanowić podczas swego pobytu obciążenia dla systemu pomocy społecznej goszczącego państwa członkowskiego, oraz mający pełne ubezpieczenie zdrowotne;

• przybyli do goszczącego państwa członkowskiego w celu podjęcia nauki, w tym szkolenia zawodowego, oraz mający pełne ubezpieczenie zdrowotne i środki finansowe na swoje utrzymanie.
W przypadku takiego pobytu po 30 kwietnia 2006 r. państwa członkowskie mogą wymagać od obywateli UE jedynie zarejestrowania się w urzędzie właściwym dla miejsca pobytu i uzyskania dowodu zarejestrowania się.
W Portugalii pobyt krótszy niż 3 miesiące nie wymaga żadnych dodatkowych formalności. Przy dłuższych pobytach należy wystąpić do lokalnego oddziału Urzędu ds. Cudzoziemców i Granic (Serviço de Estrangeiros e Fronteiras, SEF) z wnioskiem
o wydanie karty pobytu. Aby ją uzyskać, należy udokumentować posiadanie ubezpieczenia zdrowotnego i środków wystarczających na pokrycie kosztów utrzymania oraz ewentualnie przedstawić inne dokumenty, w zależności od celu pobytu (np. potwierdzenie przyjęcia na studia lub prowadzenia działalności gospodarczej). Opłata za wydanie karty pobytu obywatela UE wynosi 2,54 EUR.
Praca. Osoby zamierzające podjąć w Portugalii pracę jako pracownicy najemni obowiązane są w ciągu pierwszych 90 dni pobytu na terenie Portugalii zwrócić się do lokalnego oddziału Urzędu ds. Cudzoziemców i Granic z wnioskiem o wydanie karty pobytu obywatela UE z prawem do pracy na umowę (Cartão de Residência trabalhador por conta de outrém) na terenie Portugalii. Jednym z wymaganych dokumentów jest obietnica pracy z podaniem daty rozpoczęcia i wygaśnięcia umowy lub umowa
o pracę. Szczegółowe informacje i lista pozostałych wymaganych dokumentów dostępne są pod nr. 00351 217115110 lub na stronie internetowej: www.sef.pt. Każdy, kto chce być zatrudniony w Portugalii, musi złożyć podanie o przyznanie portugalskiego numeru identyfikacji podatkowej (Número de Contribuinte). Taki numer otrzymuje się w Wydziale Finansowym (Repartição de Finanças). Szczegółowe informacje dostępne są pod nr. 00351 808241107 lub na stronie internetowej: www.lojadocidadao.pt.

PRZEPISY CELNE. Zgodnie z normą unijną nie istnieją ograniczenia w przewozie towarów przeznaczonych do użytku osobistego.

SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Nie występują zagrożenia sanitarne i nie wymaga się specjalnych szczepień. Doraźną pomoc medyczną można uzyskać w przyszpitalnych oddziałach pogotowia ratunkowego (Urgências). Istnieje rozwinięta sieć prywatnych placówek medycznych. Cena standardowej prywatnej wizyty wynosi ok. 70 EUR. Wiele lekarstw dostępnych jest bez recepty, a pracownicy aptek zwykle są w stanie udzielić facho­wej porady. W Portugalii obowiązuje współpłacenie za świadczenia. Ze względu na kolejki w państwowej służbie zdrowia i wysokie koszty opieki medycznej wskazane jest wykupienie dodatkowego indywidualnego ubezpieczenia. Osoby opłacające w Polsce składki na Narodowy Fundusz Zdrowia mogą korzystać w Portugalii z publicznych placówek opieki zdrowotnej.

Uwaga: od 1 stycznia 2006 r. Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ) zastąpiła dotychczasowy druk E111 umożliwiający obywatelom Unii korzystanie z opieki medycznej w innych krajach członkowskich. Aby ją otrzymać, wystarczy zgłosić się do najbliższego oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia. EKUZ uprawnia tylko do korzystania z podstawowych usług medycznych, dlatego wyjeżdżającym za granicę zaleca się wykupienie dodatkowych ubezpieczeń prywatnych, które w razie konieczności pokryją koszty leczenia w szerszym zakresie, jak również koszty opieki medycznej w prywatnych szpitalach i klinikach. Wskazane jest wykupienie indywidualnego pakietu ubezpieczeniowego, szczególnie od następstw nieszczęśliwych wypadków i kosztów leczenia (poza EKUZ). Świadczenia zapewnione przez EKUZ nie obejmują tych przypadków. Szczegółowe informacje nt. EKUZ zamieszczone są na stronach internetowych NFZ: www.nfz.gov.pl.

INFORMACJE DLA KIEROWCÓW. Turyści mogą posługiwać się polskim prawem jazdy. Rezydenci powinni je wymienić na portugalskie. Zielona karta nie jest wymagana. Obowiązkowe jest zapinanie pasów bezpieczeństwa na przednich i tylnych siedzeniach. Maksymalny dopuszczalny poziom alkoholu we krwi to 0,5 promila. Zabronione jest rozmawianie przez telefon komórkowy podczas prowadzenia samochodu. Istnieje dobrze rozwinięta sieć płatnych autostrad (opłata w zależności od przejechanych kilometrów). Nie należy wjeżdżać na autostrady przez bramki oznaczone jako Via Verde, ponieważ są one zarezerwowane dla pojazdów mających elektroniczne czytniki umożliwiające pobieranie opłaty bezpośrednio z konta bankowego. Uwaga: Od grudnia 2005 r. w Portugalii wprowadzono surowe przepisy w zakresie sprawdzania ważności polis ubezpieczenia OC. Jeśli policja stwierdzi brak ważnej polisy, może ukarać kierowcę mandatem w wysokości od 500 do 2500 EUR, a także zatrzymać pojazd do czasu wyjaśnienia i opłacenia wszelkich kosztów związanych z przywróceniem ważności polisy ubezpieczeniowej.
PODRÓŻOWANIE PO KRAJU. Nie ma ograniczeń.

BEZPIECZEŃSTWO. Portugalia nie jest krajem mniej bezpiecznym niż inne kraje UE. W miejscach wzmożonego ruchu, takich jak dworce, środki komunikacji i miejsca odwiedzane masowo przez turystów, zdarzają się kradzieże kieszonkowe. Ponieważ samochody zaparkowane w miejscach publicznych są okradane, lepiej nie zostawiać w nich na widocznym miejscu przedmiotów mogących skusić złodzieja. W Lizbonie, w Palácio Foz, na Pra­ça dos Restauradores, znajduje się posterunek policji przeznaczony dla turystów (Polícia de Segurança Pública, Esquadra de Turismo), gdzie bez problemu można się porozumieć w języku angielskim. W nagłych sytuacjach policję lub pogotowie ratunkowe można wezwać, telefonując pod numer 112.

OBYCZAJE. W Portugalii nie obowiązują szczególne normy zwyczajowe, których nieprzestrzeganie mogłoby powodować sytuacje konfliktowe.

PRZYDATNE INFORMACJE:
• Walutę można wymieniać w bankach i kantorach zlokalizowanych najczęściej w centrach dużych miast i na lotniskach. Pobierana jest niewielka prowizja.
• W powszechnym użyciu są karty płatnicze i kredytowe.

Źródło MSZ